Canımı Yakar Mıydınız?

Siz ve sizler

İnsanları bakire fahişelere döndürdünüz

Kendilerini unuttular

Ve hayatlarının ellerinden alındğını farketmediler

Dar bir sokakta gök gürlerken,şekeri elinden alınmış çocuklar kadar

Masum bakan bu insanlar...

Hayatlarını aldınız

Onlara sahte manzaralar verdiniz

Sahte kimlikler verdiniz

Plastikten hayaller ve,

Timsah derisinden çantalar...

Değerlerini yargıladınız

Suçlu buldunuz hepsini

Tek kişilik mahkemenizde

Müebbete çarptırdınız

Değerlerine el koydunuz

Dokunamadılar bile

Doğal olarak onların olana...

Aşırı doz verdiniz

Bu sentetik gerçekliğinizden

Bağımlı oldular,vazgeçemediler,kıvrandılar

Bazısı ölümü göze aldı,ve ölecekken gözleri açıldı

Çoğuysa,korkaktı zaten yedikleri dayaklardan

Sinmişlerdi kesik kulaklı bir köpek gibi

Doğdukları evin yıkıntılarında bir köşeye

Kementler fırlattınız hür düşüncelerine

Tasmaladınız ağlamaktan kızarmış görüşlerini

Zincirlediniz yaralı bedenlerini...

Paylaşamadınız

Size kimse öğretmediğinden belki

Çok kurnazdınız

Savaşlarda yetiştiğinizden belki

Hükmetmek çok tatlı geldi,

Hükümetlerinizin altın semerinde keyif çatarken

Tepeden bakarken ve gizliden gülümserken

Kan dökmek çok mantıklı geldi

Kalbiniz değil ama,kafanız çalıştığından belki...

Temel eğitim gereği,

Sorgulanması yasak,evrensel ahlak gereği,

Çehresi tabu,çıplak çirkinlikler gereği,

Nefret aşıladınız çocuklara

Büyüdüklerindeyse,

Mahkum ettiniz bir başka saçmalığa,

Paraya,

Mahkum ettiniz seçimler yapmaya,

Sadece kötü ve kötü arasından ama...

Arzuluydunuz,

Sevgileri kurutmaya,

Yürekleri yakmaya,

Akılları yıkamaya,

Siz,

Çok arzuluydunuz,

Bir ömrü daha yakmaya,

Bir sigara daha yakmaya...

Bir sigara yakar mıydınız?

Canımı yakar mıydınız?