Gözyaşlarının Geldiği Yer

İki tanelermiş

Tek başlarına

Karşılaşmadan bir kez olsun

Gezerlermiş

Gözlerlermiş 

Kraterleri,çorak okyanusların dibindeki,

Dibi görünmez delikleri,izlerlermiş

Çemberden uçurumların köşelerini ezberlerlermiş

Arşın arşın dolanıp,aynı yere varsalar da ,bezmezlermiş

Biri bir kız,öteki de bir oğlanmış

Kız varla yok arası,incecik bir silüetmiş

Buzdan parmaklarıyla,buzdan dağları işaret edermiş

Hep,oraya gitmek istermiş,ancak geldiği yere dönemezmiş

Cam gibi gözlerinden arkasında bıraktıkları seçilse de,

Hatıraların o puslu havası kirpiklerinden hiç gitmezmiş

Güneşi merak edermiş,

Ancak bakamazmış,gölgesi bile yokken,

Öylesi bir parlak ışığa dayanamazmış

Oğlan pek bir biçimsizmiş,

Kırmızı en gözde renğiymiş,

Tutuşan zihninde başkalarına yer olmadığından belki

Havaya karışsa da buharlaşamazmış,

Kaynatacak suyu hiçbir yerde bulamadığından belki

Hakim olamadığı kalbini izlermiş,

Rüzgara tutulup ondan kaçar gibi olduğundan belki.

Karşılaşmışlar

Çakıldan okyanusların,

Çamurdan çöllerle buluştuğu bir sahilde,

Şaşırmışlar,

Baştan sona tekbaşına oldunduğunu sandıklarından herhalde

Bakışmışlar,

Görülecek hiçbir şey olmadığı halde

Yaklaştıklarında,

Oğlan üşümüş,ancak bu yepyeni bir hismiş,

Tanımadığı renkleri yaşamış,artık kordan ibaret olmayan aklında

Kız için fazla sıcakmış,ancak ısıya direnmiş,

Bakamadığı güneşi hissetmiş,kalmadan hiç utanç aklında

Sarılmışlar,

Biri donarken öteki yanmış,

İki hiçken,tek varlık olmuşlar

Üzerlerinde durdukları kupkuru toprak ıslanmaya başlarken,

Bir su birikintisine dönüşmüşler

Bir göl oluşmuş ayaklarının dibinde,

Ağlar gibi sevişirlerken,

Dudakları kenetlenmiş,

Yüzleri sıvılaşıp kaynaşırken,

Nehirler ve şelaleler belirmiş,

Okyanuslar kaplamış bomboş dünyalarını 

Ölen her şeyin geride bıraktığı tuzla karışıp

Akmışlar

Akmışlar

Akmışlar...

Mavi bir lekenin çevresinden,

Sarı kirpiklerin arasından,

Akmışlar...