poem

Dünyada;

ben bir tasarımcıyım ,yoktan var eden değilim.

Sonsuzlukta ve var oluşta;

ben birşeyim, peki yok olan kim?

Evrende;

dünya evim ,onu parlatan benim.

Evim;

tıpkı diğer yıldızlar gibi uzaktan da fark edilsin.

Çünkü;

bana doğru gelinsin isterim..

Neden;

O gücün ruhundan gelenleri görmek istemeyeyim,yoksa herşeye bir son mu vereyim.

Ölüm;

Öğreneceklerine doğru bir yolculuk anı diyelim.


Doğum;

’’ hoş geldin.’’


Kötü;

Sıkıntıların boşlukları doldurduğu ,dengeleyici etkide,vücudunun ürettiği uçucu zehrin.

İyi;

Özün de var olan asaletin.

Aşk;

inancının büyüklüğü ile beslenen zevkin.

Nefret;

bilmen gerekenlerin olduğunun alarmını veren hissin.

Hiçlik;

inatla herşeyin bir zıttı olmalı fikrin,fikirlerinle dinlenirsin.

Boşluk;

doldurmaktan hoşlandığın açık çek'in.

Bilim;

hakkında daha çok şey bilmeni sağlayacak olan rehberin.

Din;

Sonsuzluk da ucan zihninin ellerini tutan zikrin.

Ahlak;

beynin ve kalbin ile sevdiğin en son halin.

Sevgi;

işte o tamamen sensin.

Sen;

çok güzelsin.